Jak przeprowadzić kontrolę jakości po anodowaniu?

Metody kontroli jakości po anodowaniu

Anodowanie jest powszechnym procesem obróbki powierzchni metali, szeroko stosowanym do obróbki powierzchni aluminium i jego stopów. Aby mieć pewność, że produkty anodowane spełniają wymagania jakościowe, niezbędna jest ścisła kontrola jakości. Poniżej przedstawiono główne metody i standardy kontroli jakości po anodowaniu.

I. Kontrola jakości wyglądu

1. Kontrola wzrokowa

Podstawową i bezpośrednią metodą kontroli jest kontrola wzrokowa, polegająca głównie na sprawdzeniu:

- Jednolitość koloru powierzchni: sprawdź, czy kolor warstwy tlenku jest spójny i czy występuje jakakolwiek różnica w kolorze.

- Gładkość powierzchni: sprawdź, czy powierzchnia jest gładka i czy nie ma żadnych wad, takich jak szorstkość lub zadziory.

- Wady powierzchni: sprawdź, czy nie występują oczywiste defekty, takie jak zadrapania, plamy, pęcherzyki, łuszczenie się i pęknięcia.

- Zanieczyszczenie powierzchni: sprawdź, czy nie ma zanieczyszczeń, takich jak plamy oleju, plamy wody i kurz.

2. Pomiar połysku

Do pomiaru połysku powierzchni należy użyć miernika połysku, aby upewnić się, że spełnia on wymagane standardy połysku produktu. Kąt pomiaru wynosi zwykle 60 stopni, ale w szczególnych przypadkach można zastosować 20 stopni lub 85 stopni.

II. Pomiar grubości folii

1. Pomiar grubości prądem wirowym

Mierniki grubości wiroprądowe służą do pomiaru grubości warstwy tlenku. Ta metoda jest odpowiednia do pomiaru-filmów nieprzewodzących na-podłożach niemagnetycznych. Punkty, na które należy zwrócić uwagę podczas pomiaru:

- Do kalibracji urządzenia użyj standardowego arkusza tego samego podłoża.

- Wykonaj wiele pomiarów i uśrednij wyniki.

- Unikaj pomiarów na krawędziach i zagięciach.

2. Mikroskopia metalograficzna

Po pocięciu, zamontowaniu, zmieleniu i wypolerowaniu próbki-obserwuje się przekrój poprzeczny warstwy tlenku za pomocą mikroskopu metalograficznego, aby bezpośrednio zmierzyć grubość warstwy. Ta metoda jest bardzo dokładna, ale destrukcyjna.

3. Metoda grawimetryczna

Średnią grubość warstwy oblicza się, mierząc zmianę masy próbki przed i po utlenianiu, w połączeniu z gęstością i powierzchnią warstwy tlenku. Wzór obliczeniowy to:

Grubość warstwy (μm)=(przyrost masy mg) / (powierzchnia cm² × gęstość warstwy tlenku g/cm3) × 10

III. Badanie odporności na korozję

1. Test mgły solnej

Próbki umieszcza się w komorze testowej mgły solnej, aby symulować morskie środowisko atmosferyczne i ocenić odporność warstwy tlenkowej na korozję. Wspólne standardy:

- Test neutralnej mgły solnej (NSS): 5% roztwór NaCl, pH 6,5–7,2, 35 ± 2 stopnie

- Test w sprayu kwasem octowym (AASS): dostosuj pH do 3,1–3,3, dodając kwas octowy do testu NSS.

- Test w sprayu z przyspieszonym kwasem octowym miedzią (CASS): Dodaj CuCl₂ do testu AASS.

2. Test upuszczenia

Na powierzchnię warstwy tlenku upuszcza się określony roztwór chemiczny i mierzy się czas potrzebny roztworowi na penetrację warstwy tlenku do podłoża, aby ocenić gęstość i odporność powłoki tlenkowej na korozję. Powszechnie stosowanym roztworem jest mieszanina kwasu solnego i dwuchromianu potasu.

IV. Badanie twardości

1. Badanie mikrotwardości

Twardość warstwy tlenkowej mierzy się za pomocą mikrotwardościomierza. Typowe obciążenia wynoszą 25-100 g, a czas utrzymywania wynosi 10-15 sekund. Środki ostrożności podczas pomiaru:

- Wybierz płaską powierzchnię

- Unikaj pomiarów na krawędziach lub cienkich obszarach

- Weź średnią z wielu pomiarów

2. Test twardości ołówka

Za pomocą standardowego ołówka zarysuj powierzchnię folii tlenkowej pod kątem 45 stopni. Aby ocenić twardość powierzchni, należy zwrócić uwagę na wysoki stopień twardości (brak zarysowań).

V. Test odporności na ścieranie

1. Test upuszczenia

Pozwól, aby standardowe ziarna piasku spadały swobodnie z ustalonej wysokości i uderzały w powierzchnię warstwy tlenku. Zmierz ilość piasku potrzebną do zniszczenia jednostki powierzchni warstwy tlenku, aby ocenić odporność na ścieranie.

2. Test tarcia i zużycia

Aby zmierzyć zużycie warstwy tlenkowej pod pewnym obciążeniem i liczbą cykli tarcia, należy użyć testera ścieralności Tabera lub testera ścieralności ruchu posuwisto-zwrotnego.

VI. Kontrola jakości uszczelnień

1. Test zanurzenia w kwasie

Zanurz próbkę w kwaśnym roztworze. Ocenić jakość uszczelnienia, mierząc utratę masy przed i po zanurzeniu lub obserwując zmiany powierzchni.

2. Próba barwienia

Zanurz próbkę w roztworze barwiącym. Obserwuj adsorpcję barwnika w porach warstwy tlenkowej, aby ocenić efekt uszczelniający. Całkowicie uszczelniona warstwa tlenku nie powinna adsorbować barwników.

VII. Testowanie wydajności elektrycznej

1. Test napięcia przebicia

Zmierz napięcie przebicia warstwy tlenku przy stopniowo rosnącym napięciu, aby ocenić jej skuteczność izolacyjną.

2. Test rezystancji izolacji

Zmierz rezystancję izolacji warstwy tlenku za pomocą-miernika o wysokiej rezystancji, aby ocenić jej skuteczność izolacji elektrycznej.

VIII. Testowanie przyczepności

1. Test odrywania taśmy

Nałóż standardową taśmę klejącą na powierzchnię folii tlenkowej, a następnie szybko ją odklej. Obserwuj, czy warstwa tlenku odrywa się, aby ocenić przyczepność.

2. Próba zginania

Zegnij próbkę pod pewnym kątem i obserwuj, czy warstwa tlenku pęka lub odkleja się, aby ocenić przyczepność.

IX. Inne specjalne testy wydajności

W zależności od zastosowania produktu mogą być również wymagane następujące badania:

- Test starzenia pod wpływem promieni UV: służy do oceny odporności warstwy tlenku na warunki atmosferyczne.

- Test cykli termicznych: służy do oceny stabilności warstwy tlenkowej pod wpływem zmian temperatury.

- Test odporności na odczynniki chemiczne: służy do oceny odporności warstwy tlenkowej na określone chemikalia.

X. Środki ostrożności podczas testowania

1. Reprezentatywność pobierania próbek: Do badania należy wybrać próbki reprezentatywne dla całej partii produktów.

2. Kontrola środowiska: Niektóre testy należy przeprowadzić w standardowych warunkach temperatury i wilgotności.

3. Kalibracja przyrządu: Regularnie kalibruj przyrządy testujące, aby zapewnić dokładność pomiaru.

4. Zgodność ze standardami: Podczas testowania należy ściśle przestrzegać odpowiednich norm krajowych lub branżowych.

5. Kompletna dokumentacja: szczegółowo rejestruje warunki, metody i wyniki testów w celu umożliwienia ich śledzenia i analizy.

Dzięki powyższym kompleksowym testom jakości można zapewnić, że produkty anodowane spełniają różne wymagania eksploatacyjne, zapewniając niezawodną gwarancję późniejszego użytkowania. Różne produkty do różnych zastosowań mogą wybrać odpowiednie elementy testowe zgodnie z rzeczywistymi potrzebami, optymalizując koszty testowania przy jednoczesnym zapewnieniu jakości.