Jak bezpiecznie stosować czyszczenie mechaniczne wymiennika ciepła PTFE

Twardego kamienia nie dało się usunąć za pomocą chemicznego mycia. Inną metodą jest czyszczenie mechaniczne, takie jak czyszczenie strumieniem wody lub szczotkowanie. Jednak jeden zły krok może spowodować zeskrobanie powierzchni PTFE i utworzenie kanału przeciekowego. Czy da się to bezpiecznie osiągnąć?
PTFE jest wyjątkowo obojętnym polimerem, chociaż jest zaskakująco miękki i ma typową twardość Shore'a D w zakresie 50-60. Ta miękkość pozwala mu absorbować rozszerzalność cieplną i jest odporna na pękanie podczas normalnego użytkowania, ale sprawia, że ​​wyściółka jest bardziej podatna na ścieranie mechaniczne. Pojedyncza głęboka rysa może spowodować, że agresywne chemikalia procesowe zaatakują stal pod spodem, a drobne prace związane z czyszczeniem mogą wkrótce przerodzić się w kosztowną nieszczelność lub całkowitą awarię wymiennika. PTFE nie znosi ścierania, więc staraj się go unikać, chyba że naprawdę musisz. Jeżeli czyszczenie mechaniczne jest nieuniknione, każdy etap powinien mieć na celu konserwację powierzchni, a nie agresywne usuwanie osadów.
Najlepszym sposobem czyszczenia wymiennika ciepła z PTFE jest zawsze połączenie płukania pod niskim ciśnieniem i moczenia w środkach chemicznych. Najpierw zabrudzone powierzchnie nasącza się odpowiednim roztworem chemicznym, wybranym w zależności od składu chemicznego osadu i kompatybilnym z PTFE, w celu zmiękczenia lub rozpuszczenia kamienia. Pozostawić na wystarczający czas kontaktu, zwykle kilka godzin lub całą noc, a następnie umiarkowane spłukanie. Proces ten eliminuje większość osadów bez konieczności dotykania PTFE żadnym narzędziem mechanicznym. Jeśli chemiczne namoczenie i płukanie nie usunie uporczywych pozostałości, można zastosować metody mechaniczne, ale tylko w ostateczności i przy zachowaniu ostrożności.

Jeśli strumień wody jest pod niskim ciśnieniem, ciśnienie pompy nie powinno przekraczać 500 psi (3,5 MPa). Wyższe ciśnienia (szczególnie powyżej 1000 psi) mogą łatwo spowodować żłobienie lub rozwarstwianie wykładziny. Używaj dyszy szerokokątnej (wentylator 40 stopni lub więcej) zamiast wąskiego, skoncentrowanego strumienia. Zawsze utrzymuj minimalną odległość 300 mm (12 cali) pomiędzy dyszą a powierzchnią PTFE. Krótsze odległości zwiększają koncentrację energii i potencjalne szkody. Używaj czystej, filtrowanej,-nieściernej wody. Użyj strumienia na ważnych odcinkach dopiero po wypróbowaniu metody na-niekrytycznej krawędzi lub elemencie z zapasową wykładziną, aby upewnić się, że ciśnienie i odległość nie pozostawiają żadnych widocznych śladów. Powoli i stale przesuwaj dyszę w kierunku rurek lub kanałów przepływowych. Nie stój w jednym miejscu.
W przypadku dostępnych powierzchni lub strony rury miękkie szczotki nylonowe stanowią bardziej miękką alternatywę dla czyszczenia strumieniowego. Używaj wyłącznie miękkiego, elastycznego włosia nylonowego, nigdy metalowych szczotek drucianych, twardego plastiku ani żadnych podkładek ściernych. Użyj łagodnego detergentu o neutralnym pH zgodnym z PTFE i delikatnie szczotkuj wzdłuż osi rurek. Nie szoruj okrężnie ani agresywnie, ponieważ może to spowodować zawirowania lub mikro-zarysowania, które staną się miejscami inicjacji przyszłych pęknięć. Kulki gąbczaste to miękkie,-nieścierne kulki z pianki lub gumy, o średnicy nieco większej niż średnica rurki, które można przepuszczać po stronie rurki za pomocą wody lub powietrza-pod niskim ciśnieniem w celu usunięcia miękkich osadów. Technika ta jest szczególnie korzystna w przypadku układów płaszczowych-i-rurowych, gdy dostęp do wnętrza jest utrudniony.
Stosowanie niektórych obróbek mechanicznych powierzchni PTFE jest wyraźnie zabronione. Piaskowanie, śrutowanie, szczotkowanie drutem, skrobaki metalowe, szlifierki rotacyjne lub jakikolwiek sprzęt o ostrych krawędziach lub silnych materiałach ściernych prawie prawdopodobnie uszkodzą wykładzinę. Podobnie nieodpowiednie jest również natryskiwanie wodą pod wysokim ciśnieniem powyżej 500 psi lub dysze obrotowe o zerowym stopniu. Nawet najlepsze intencje, aby „po prostu trochę mocniej posprzątać” mogą spowodować niewidoczną koncentrację naprężeń, która zawiedzie po tygodniach lub miesiącach pod wpływem cykli termicznych.
Po czyszczeniu mechanicznym zawsze przeprowadzaj pełną-kontrolę po czyszczeniu. 5.. Przy odpowiednim oświetleniu sprawdź powierzchnię PTFE, wprowadzając boroskop lub fibreoskop do każdej dostępnej rurki i kanału. Poszukaj zadrapań, wgłębień lub miejsc, w których podszewka wydaje się cieńsza lub odbarwiona. W przypadku-krytycznego użytkowania wymiennik może mieć powierzchowne zadrapania, które są ledwo widoczne i nie wnikają w grubość wykładziny. Głębokie żłobienia, rozwarstwienia lub odsłonięte podłoże wymagają szybkiej kontroli. W większości sytuacji poważne uszkodzenia mechaniczne oznaczają konieczność wycofania wymiennika z eksploatacji i naprawy przez certyfikowanego specjalistę od wykładzin PTFE lub całkowitej wymiany.
W razie wątpliwości namoczyć dłużej i spryskać delikatniej. Te dodatkowe godziny ciągłego kontaktu chemicznego prawie zawsze działają znacznie skuteczniej i są znacznie bezpieczniejsze niż pchanie rozwiązania mechanicznego. Czyszczenie mechaniczne powinno być stosowane jedynie w ostateczności, gdy wyczerpane zostały procedury chemiczne, a ryzyko ciągłego zanieczyszczania jest większe niż dobrze uregulowane zagrożenia wynikające z łagodnej operacji mechanicznej.
Czyszczenie PTFE można przeprowadzać ostrożnie i z dyscypliną, aby usunąć trudne osady, zachowując jednocześnie integralność wykładziny fluoropolimerowej. Preferowane jest namaczanie chemiczne, płukanie pod niskim ciśnieniem, natryskiwanie niskociśnieniowe pod szerokim kątem i instrumenty z miękkiego nylonu. Czyszczenie chemiczne jest prawie zawsze bezpieczniejsze i skuteczniejsze. Przestrzeganie miękkości PTFE podczas każdego-procesu czyszczenia chroni wymiennik, przedłuża jego żywotność i eliminuje kosztowne skutki uszkodzenia wykładziny.