Podsumowanie standardowych metod badań powłok metalowych na zwojach galwanicznych elektrycznych rur grzewczych

Podsumowanie standardowych metod badań powłok metalowych na zwojach galwanicznych elektrycznych rur grzewczych

Norma europejska EN13523 została opracowana przez Komitet Techniczny CEN/TC139 ds. Powłok i Lakierów, którego sekretariat stanowi DIN. Podano metodę badań powłok organicznych na walcowanych podłożach metalowych. Głównie w tym: grubość powłoki, połysk lustrzany, różnica kolorów - porównanie przyrządów, porównanie wizualne, twardość ołówka, odporność na szybkie odkształcenie (test udarności), przyczepność wgniecenia (test bańki), odporność na pękanie przy zginaniu (test T-bend), mgła solna odporność, odporność na zanurzenie w wodzie, odporność na światło fluorescencyjne UV, liniowość i chłodzenie wodą, odporność na rozpuszczalniki (próba wycierania), odporność na zarysowania, odporność na przyspieszone starzenie (metoda wygrzewania), sproszkowanie (metoda Helmena) Odporność na ścieranie, zdzieralność, przyczepność powłoki, odporność na zanieczyszczenia, projektowanie i metoda szablonów do badań narażenia atmosferycznego, ocena szablonów narażenia zewnętrznego, badanie odporności na adhezję i wgniatanie itp.

1 Literatura standardowa

Niniejsza norma łączy postanowienia innych publikacji z datami lub bez. Odwołania do tych norm znajdują się w odpowiednich miejscach w tekście, a następnie wymieniono publikacje. Odniesienia do datowanych odniesień, późniejszych poprawek lub poprawek do którejkolwiek z tych publikacji mają zastosowanie do niniejszej Normy Europejskiej tylko wtedy, gdy są do niej włączone. W przypadku odniesień niedatowanych obowiązuje najnowsza wersja (wraz z poprawkami) odpowiedniego ogłoszenia.

2 Terminy i definicje

2.1 Rodzaje powłok

(1) Powłoki otrzymane w wyniku nałożenia powłok płynnych lub proszkowych mają grubość suchej powłoki do 60 μm.

(2) Powłoki otrzymane przez nałożenie powłok płynnych lub proszkowych, o grubości suchej powłoki większej niż 60 μm. Lub laminowana folia z tworzywa sztucznego.

2.2 Powłoka

Ciągła warstwa materiałów powłokowych uzyskanych z pojedynczej konstrukcji.

2.3 Materiały powłokowe

Produkt w postaci płynu, zawiesiny lub proszku, który po nałożeniu na podłoże tworzy film o właściwościach ochronnych, dekoracyjnych i/lub innych.

2.4 Metal powlekany rolką

Metal pokryty materiałem powlekającym (3.4) metodą powlekania cewki.

2.5 Powlekanie materiałów w kręgach

Proces powlekania polegający na ciągłym nakładaniu materiału powłokowego (3.4) na metalowe cewki, które można ponownie zwinąć po wyschnięciu powłoki. Proces ten obejmuje czyszczenie i/lub wstępną obróbkę powierzchni metalowych, a także zestalanie powłok płynnych lub proszkowych po pojedynczym lub wielokrotnym powlekaniu jednej lub obu stron metalowej rolki, a także laminowanie folii z tworzyw sztucznych.

2.6 Powłoka organiczna

Sucha folia powlekająca lub folia z tworzywa sztucznego z laminowanych produktów metalowych, które zostały powlekane.

2.7 Powłoki

Barwne materiały powłokowe, w postaci cieczy, zawiesiny lub proszku, po nałożeniu na podłoże tworzą nieprzezroczystą i ochronną, dekoracyjną lub charakterystyczną warstwę.

2.8 Odpędzanie

Ilość usuniętej powłoki organicznej po nałożeniu powłoki i usunięciu taśmy.

2.9 Podłoże

Powierzchnia powlekana lub do powlekania materiałami powłokowymi.

3 Pobieranie próbek

Pobrać reprezentatywne próbki o wystarczającej wielkości z całej blachy powlekanej szeroką rolką, która ma zostać przetestowana pod kątem wymaganych testów (o ile nie określono inaczej).

4. Przygotowanie płytek próbnych

Przygotować próbki do badań z reprezentatywnych próbek, jak opisano w art. 4, przy czym próbki do badań muszą być płaskie i mieć wymiary określone w określonej metodzie badawczej (o ile nie określono inaczej).

5. Kondycjonowanie próbek do badań

Próbkę do badań należy przed badaniem umieścić w temperaturze pokojowej.

Korekta próbek testowych zwykle nie jest przeprowadzana. Jeśli istnieją przepisy lub w sytuacjach kontrowersyjnych, zgodnie z normą EN23270:1991, próbkę do badań należy natychmiast kondycjonować i umieścić w temperaturze (23 ± 2) stopni i wilgotności względnej (50 ± 5) procent na co najmniej 24 godziny przed przeprowadzeniem różnych testów.

6 Warunki testowe

Jeżeli poszczególne metody badań nie są określone oddzielnie, badania (w tym ocenę) należy prowadzić w temperaturze pokojowej. W kontrowersyjnych sytuacjach, zgodnie z normą EN23270:1991, temperaturę badania ustala się na (23 ± 2) stopnie, a wilgotność względną na (50 ± 5) procent.

www.superbheater.com