Jakie są główne parametry techniczne powłoki niklowo-fosforowej?

Jakie są główne parametry techniczne powłoki niklowo-fosforowej?

Powłoka niklowo-fosforowa ma szeroki zakres zastosowań, szczególnie w przypadku produktów z tworzyw sztucznych. Po powłoce niklowo-fosforowej wymagana powłoka metalowa może zostać uzyskana za pomocą konwencjonalnych metod galwanicznych, uzyskując taki sam wygląd jak metal. Podsumowanie producentów powłok niklowo-chemicznych: Produkty galwaniczne z tworzyw sztucznych są szeroko stosowane w telewizorach, rejestratorach, komponentach elektronicznych, urządzeniach gospodarstwa domowego, codziennych produktach przemysłowych itp. Powłoka niklowo-fosforowa jest stosowana w przemyśle energetyki atomowej, na przykład w produkcji części i pojemników w układach paliwowych, a także w komponentach silników rakietowych i odrzutowych. Jakie są więc jego główne cechy techniczne?

Chemiczne niklowanie fosforem stali nierdzewnej

1. Efekt promocyjny: Dodanie promotora może spowodować pełną dyfuzję kwasu korozyjnego do roztworu w zbiorniku i skuteczne wniknięcie w wewnętrzną warstwę powierzchni podłoża aluminiowego pokrytej kompleksem, umożliwiając kontynuację reakcji i zapobiegając nierównomiernej korozji profilu.

2. Działanie środka powierzchniowo czynnego; Dodanie środka powierzchniowo czynnego, takiego jak dodecylobenzenosulfonian sodu i dodecylosiarczan sodu, może dodatkowo zwiększyć zdolność usuwania oleju, a także wytworzyć warstwę piany na powierzchni roztworu zbiornika. Utrata ciepła i ulatnianie się roztworu zbiornika są ważniejsze dla zwiększenia stabilności roztworu zbiornika. Dzieje się tak, ponieważ ujemnie naładowany środek powierzchniowo czynny może zostać zaadsorbowany wokół cząstek, dzięki czemu cząstki mogą generować reakcję elektrostatyczną, dzięki czemu cząstki mogą być dobrze zawieszone w roztworze zbiornika i nie są łatwe do wytrącenia.

3. Interakcja jonów metali: dodanie jonów metali Cu2+, takich jak Ag+, może zapobiec nadmiernej korozji, sprawiając, że powierzchnia piasku będzie delikatniejsza, jednolita i przejrzysta.

Trudności w oczyszczaniu ścieków powstających w wyniku niklowania bezprądowego dotyczą głównie trzech aspektów:

1. Podfosforan sodu w ściekach to bardzo trudny do usunięcia fosfor nieorganiczny, który trudno wytrącić i usunąć za pomocą wapna lub tradycyjnych środków do usuwania fosforu;

2. Jony niklu i czynniki chelatujące, takie jak kwas mlekowy, w ściekach powstałych w wyniku płukania chemicznego niklowania, tworzą złożone formy niklu, które są trudne do wytrącenia i usunięcia w warunkach alkalicznych;

3. Roztwór odpadowy powstający w zbiorniku podczas procesu wymiany zbiornika na niklowanie bezprądowe zawiera całkowity nikiel i całkowity fosfor. Stężenia ChZT i azotu amonowego są bardzo wysokie, co utrudnia osiągnięcie standardowego oczyszczania przy użyciu konwencjonalnych metod chemicznych.

www.superbheater.com